Volk van Laaf

Op 1 maart 2026 zette de Efteling het Volk van Laaf onverwacht in de etalage van de souvenirwinkel. In den Ouden Marskramer verscheen een grote pin van 20 euro, uitgebracht in beperkte oplage. Dat viel op, omdat de Laven jarenlang nauwelijks zichtbaar waren in het merchandiseassortiment van het park.

Het ontwerp koos niet voor één personage, maar voor het hele gevoel van het Lavenlaar. Op de pin staan onder meer het Lonkhuys, de molen van het Lariekoekhuys en de Slakkenmonorail. Op de voorgrond keren herkenbare bewoners terug: orgelspeler Loetwiek, een van de gebroeders Luim met een roze taart, de slapende Laaf Luiwam en Oermoeder Lot. Daarmee werkt het souvenir bijna als een miniatuurplattegrond van het gebied.

Voor bezoekers en verzamelaars was vooral de timing interessant. De Efteling had eerder jumbo-pins uitgebracht rond het Anton Pieckplein en het Sprookjesbos, maar een grote pin voor het Volk van Laaf was een zeldzame keuze. Directeur Fons Jurgens zei in 2024 al dat hij meer aandacht wilde voor de Laven. Deze uitgave maakte die belofte nog niet tot een grote attractieve vernieuwing, maar liet wel zien dat het park het eigenzinnige dorp opnieuw als merkwaardig en waardevol erfgoed durft te presenteren.

Op 17 november 2025 kwam de Monorail van het Volk van Laaf weer in beweging. Daarmee eindigde een onderhoudsperiode die op maandag 8 september was begonnen en uiteindelijk tien weken duurde. De heropening kwam iets eerder dan de planning op de onderhoudskalender deed vermoeden: aanvankelijk rekende de Efteling op een sluiting tot eind november.

De terugkeer verliep niet helemaal zonder verwarring. De attractie verdween al op 13 november van de openbare onderhoudskalender, maar pas vier dagen later reed het slakkenspoor daadwerkelijk weer met bezoekers. Tijdens de sluiting lag de nadruk op het stationsgebouw en de verschillende Laven-huisjes langs het parcours. Ze stonden wekenlang in de steigers, met aandacht voor stucwerk, decor en de uitstraling van het gebied.

Voor bezoekers is de Monorail meer dan vervoer. De rit geeft een verhoogde blik op het Lavenlaar en maakt het dorp leesbaar als één geheel: huisjes, bewoners, grapjes en decorstukken schuiven langzaam voorbij. Dat juist deze attractie terugkeerde na zichtbaar onderhoud, past bij de bredere zorg voor het Volk van Laaf. De Efteling laat daarmee zien dat ook een rustige, verhalende attractie uit 1990 onderhoud en aandacht verdient, zeker wanneer ze zo bepalend is voor de sfeer van het gebied.

In november 2025 kreeg het onderhoud aan het Volk van Laaf een zeldzaam kijkje achter de schermen. De Monorail was nog weken gesloten en verschillende Laven-huisjes werden opgeknapt. Voor het schilderwerk was Prestige VTO Totaal Schilderwerk uit Den Bosch ingeschakeld, en juist dat bedrijf plaatste beelden van de klus op sociale media.

Dat was opvallend, omdat opdrachtnemers van de Efteling normaal geen achter-de-schermenmateriaal mogen delen. Op de foto’s waren verschillende Laven-koppen en decorstukken te zien, waaronder onderdelen van orgelspeler Loetwiek. Ook werd verwezen naar Lektriek uit het Leunhuys, de Laaf die met een lamp en een stroomschok-effect deel uitmaakt van een interactieve scène.

Voor fans waren de beelden interessant omdat ze lieten zien hoe ambachtelijk het onderhoud aan het Lavenlaar is. De Efteling renoveert het inmiddels 35 jaar oude dorp in fases. Het incident maakte onbedoeld zichtbaar hoeveel detailwerk schuilgaat achter de ogenschijnlijk eenvoudige huisjes en figuren van het Volk van Laaf.